9 februari 2022
Heeft u ook iets voor de pijn in mijn rug?
Ik stond laatst bij de apotheek.
Voor mij speelde zich het volgende tafereel af.
Een vrouw van rond de 70 jaar kwam een hele tas met verschillende medicijnen halen.
Even tevoren was ik haar op straat tegengekomen; moeizaam lopend met een sigaret in haar hand.
Ze vroeg aan de apothekersassistente: ‘Heeft u nog iets tegen de rugpijn?’
‘Ja hoor’ zei de assistente. Ze deed een greep in de stelling achter zich en legde een doosje diclofenac op de balie.
‘Dat heb ik al’ zei de vrouw. ‘En dat helpt niet!’
‘U mag dit samen met paracetamol nemen’ was de reactie van de assistente. ‘In combinatie met elkaar drukt het waarschijnlijk de pijn wel weg.’
Zo ging het gesprek nog even voort. Ook de apotheker kwam er nog even bij om te overleggen.
Er viel geen woord over bewegen.
Geen vraag of de vrouw actief iets deed aan haar rugpijn.
Geen enkele aandacht voor hoe en waarom de rugpijn ontstaan was.
NIETS.
Mijn mondkapje verhulde dat mijn mond inmiddels wagenwijd was open gezakt.
Dit is dus hoe onze zorg in elkaar zit tegenwoordig: we ervaren een ongemak en proberen dit ongemak zo snel mogelijk weg te nemen.
De kern van onze huidige gezondheidszorg? Zo effectief mogelijk DWEILEN.
MET DE KRAAN OPEN!
We staan niet stil bij de oorzaak van iets.
Denken niet na over onze eigen rol (of de rol van de patiënt).
Nee, we doen onze uiterste best om het symptoom te bestrijden.
En rondom deze gedachte is een enorme industrie ontstaan.
Kern hiervan? zo effectief mogelijk dweilen.
MET DE KRAAN OPEN!
Laatst hoorde ik een arts het tijdens een interview heel mooi verwoorden.
“Heb ik medicijnen gestudeerd of geneeskunde?”
Met Viaperspectief én als hulpverlener probeer ik te staan voor positieve gezondheid, patiënt empowerment, een brede analyse van rugpijn, zelfmanagement, trainbaarheid, persoonlijke veerkracht en gezonde leefstijl.
Dat is vaak niet de makkelijkste weg.
Wel de mooiste en meest duurzame.
Hoe denk jij hier over?
Ben benieuwd.
Gerelateerde artikelen
Motorisch leren – de ultieme gids
3×15? Stop ermee!! Motorisch leren voor fysiotherapeuten: waarom “herhaling zonder herhaling” je patiënt verder brengt dan tien sets van hetzelfde. Je patiënt kan de oefening perfect in de behandelkamer. Rustig, gecontroleerd, technisch keurig. Twee weken later verstapt ze zich op een oneffen stoep en gaat het mis. Herkenbaar? Het is een van de hardnekkigste raadsels van […]
Is enactivisme de volgende stap voor de fysiotherapie?
Voorbij het ‘hokjesdenken’. Het biopsychosociale model (BPS) heeft de fysiotherapie veranderd. Het bracht ons verder dan de louter biomedische blik en legde de basis voor een bredere benadering van pijn en herstel. Toch merken veel therapeuten dat de vertaalslag naar de praktijk weerbarstig is. We proberen holistisch te behandelen, maar vallen in de spreekkamer vaak […]
Pijnpercepties: de sleutel tot een effectieve behandeling
Pijnpercepties: de sleutel tot een effectieve behandeling Afelopen week werd een mooi onderzoeksartikel gepubliceerd over een cruciale factor voor zelfmanagement, gedrag en prognose, nl de perceptie van de patiënt. Het artikel waar ik op doel is ‘Illness perceptions and healthcare use among people with low back pain in general practice‘ geschreven door Bodil Arnbak et […]