11 mei 2023
Bij mij is het anders…. de defensive bias
Waarom we relevante informatie vaak toch ‘buiten de deur’ willen houden.
‘Ik rook niet echt over mijn longen’.
‘Een elektrische fiets maakt dat je alsnog flink moet trappen’.
‘Ik weet dat een röntgenfoto niet zoveel zegt, maar bij mij is wel echte slijtage aangetoond’.
‘Ik kan goed accepteren. Dat het nu niet lukt, komt omdat de omstandigheden wel erg lastig zijn!’
‘Ik kraak mezelf af en toe, ongeveer 1x per dag of zo’. (Deze patiënt kraakte zichzelf 3x tijdens het consult dat ik met hem had.)
Herken je bovenstaande uitspraken?
Het zijn uitspraken die ik mijn patiënten regelmatig hoor doen.
En waarschijnlijk zeggen jouw patiënten die soort dingen ook regelmatig.
De menselijke soort, wij met z’n allen dus, gaan op soms bijzondere manieren met informatie om.
Als informatie voor onszelf namelijk op één of andere manier ‘bedreigend’ is, dan hebben we de neiging die informatie anders te verwerken dan wanneer de informatie ons juist goed uitkomt.
We proberen dergelijke informatie te ‘minimaliseren’; minder belangrijk te maken.
We proberen de impact ervan op ons ego zo klein mogelijk te maken.
In ieder geval in ons hoofd.
Dit fenomeen wordt ‘defensive bias’ genoemd.
We beschermen ons zelfbeeld.
Leffingwell (2006) definieert het als ‘de neiging van mensen om de impact van informatie die voor hen persoonlijk bedreigend is te minimaliseren’.
Pfff, mond vol zeg!
Is er ook iets positiefs aan onze defensive bias?
Het is maar hoe je het bekijkt natuurlijk, maar het maakt ons leven wel leuker.
Want eigenlijk is het gewoon een soort optimisme: je ziet de dingen gewoon wat rooskleuriger dan dat ze zijn.
Maar, defensive bias heeft natuurlijk ook een lastige kant.
Het maakt dat mensen minder snel iets willen veranderen.
Kijk maar naar de quotes bovenaan.
Hoe ga jij daar mee om als professional?
Hoe hanteer je dit optimisme van je patiënt?
Hoe zet je iemand weer met beide benen op de grond zonder keihard de confrontatie aan te gaan?
Hoe?
Leer het in één van onze cursussen:
Gerelateerde artikelen
Loadmanagement bij rugpijn: waarom de biomechanica cruciaal blijft
‘De dokter zei dat ik een versleten rug heb. Er zit bijna geen kraakbeen meer tussen mijn wervels.’ Je patiënt kijkt je moedeloos aan. In je achterhoofd schieten de moderne richtlijnen voorbij: pijneducatie, het biopsychosociaal model, geruststellen. Je legt geduldig uit dat ‘slijtage’ een normaal verouderingsproces is, vergelijkbaar met grijze haren, en dat de pijn […]
Tussen woorden en weerstand: de 8 grootste valkuilen in pijncommunicatie
PIJN. Acuut, subacuut, chronisch, aanhoudend, persisterend, specifiek, aspecifiek, complex… Hoe we de pijn ook benoemen, in het gesprek met de ander die deze pijn ervaart liggen uitdagingen. En valkuilen. Waarom voelen patiënten zich vaak ongehoord, juist wanneer wij denken dat we glashelder zijn? Wat maakt dat er toch vaak zo dualistisch naar pijn gekeken wordt […]
De Psychologisch Geïnformeerde aanpak in de Fysiotherapie
Perspectief op subacute en aanhoudende pijnklachten De wereld van de fysiotherapie is continu in beweging. Al jaren geleden deed het BPS model zijn intrede. Al wordt het nog niet alom toegepast….. In dit artikel verkennen we de waarde van psychologisch geïnformeerde fysiotherapie (PIF). Daarbij kijken we ook naar recente wetenschappelijke ontwikkelingen, waaronder de omvangrijke netwerk […]