12 december 2020
‘Wilt u misschien een appelkoek bij uw thee?’ vroeg de verpleegkundige.
Ik keek haar vol verbazing aan.
Waarschijnlijk had ze het niet in de gaten omdat ik een mondkapje droeg, maar mijn mond zakte wa-gen-wijd open.
Een appelkoek?
Ik ben hier toch niet in een koffietentje?
Nee, ik zat op de dagopname in het ‘huis van gezondheid’: het ziekenhuis. Voor een ‘klein dingetje’. Het duurde een uur.
Nadat ik van mijn verbazing bekomen was hoorde ik mezelf zeggen: ’Nou…eh, ja,….eh….doe maar. Lekker!’
Daar zat ik dan 5 minuten later.
Thee, met een appelKOEK (geen kleintje!).
Tja, ik weet het: ook voor mij is het niet gezond. Een ‘bom’ suiker.
Maar ja, ik ben ook maar mens en ken zo mijn zwakke momenten.
En ik ben erg gek op een koek bij de koffie of thee.
Typisch motivatie ding: ambivalentie over mijn eigen gezonde en ongezonde gedrag.
Enfin….
Mocht jij niet weten dat een appelkoek niet zo gezond is dan mag je nu stoppen met lezen.
Wist je het al wel, lees dan verder want dan heb ik mogelijk een interessante cursus voor je.
Naar aanleiding van onze verkorte cursus leefstijlcoaching hebben we namelijk een vervolgcursus ontwikkeld. Veel cursisten vroegen hierom.
Een verdiepingscursus voeding en pijn.
Want voeding en pijn, en daarbij goed adviseren is erg leuk.
Maar ook veel lastiger en ingewikkelder dan je denkt.
Dus als je de kennis die je al hebt over voeding zou willen verdiepen, dan kun je het jaar goed beginnen.
Met een goed voornemen zal ik maar zeggen!

De Paradox van de Scan: Waarom ‘niets zien’ soms pijnlijker is dan een hernia Als fysiotherapeut gespecialiseerd in musculoskeletale (MSK) pijn zie ik het dagelijks in mijn praktijk: de patiënt die met een mengeling van hoop en wanhoop vraagt om een scan. “Als we maar weten wat er binnenin kapot is, dan kunnen we het […]

Herken je dit? Je legt een oefening haarfijn uit aan een patiënt. Je vertelt precies waar de voeten moeten staan, hoeveel graden de knie moet buigen en dat de rug recht moet blijven. De patiënt knikt, probeert het, en beweegt vervolgens als een houten klaas. Hoe meer instructies je geeft, hoe onnatuurlijker de beweging wordt. […]

Herken je dit? Je hebt een perfect behandelplan opgesteld. De patiënt knikt instemmend, zegt “ja” op al je adviezen en belooft plechtig de oefeningen thuis te doen. Maar bij de volgende afspraak blijkt er niets van terechtgekomen. “Ja, maar ik had het zo druk,” is het excuus. Je voelt de frustratie opborrelen en je neiging […]