Artikelen
Onderzoek reïntegratie na burn-out
Op de website Van burnout naar burnin zijn de resultaten van een verkennend, online onderzoek naar arbeidsreïntegratie na een burn-out bekend gemaakt. Vooral het gebrek bij hulpverleners aan kennis over en erkenning van gevoelens van onrechtvaardigheid bij burn-outpatiënten, blijken een succesvolle reïntegratie in de weg te staan. Het onderzoek was bedoeld als voorstudie en zal leiden tot een groter, Europees onderzoek.
Reïntegreren beste oplossing
De vele onderzoeken die in de afgelopen decennia naar stress en burn-out zijn gedaan, richtten zich voornamelijk op de oorzaken van de problematiek. Tot dusver is echter weinig onderzoek gedaan naar de vraag hoe mensen die reeds met stress en burn-out klachten kampen, het beste geholpen kunnen worden met het hervatten van werk. 'Terwijl mensen helpen te reïntegreren wel de beste oplossing is, zowel in maatschappelijk, economisch en psychologisch opzicht', aldus psycholoog Fred Zijlstra, coördinator van het onderzoek vanuit de universiteit van Surrey in Engeland.
Schending van rechtvaardigheid
Het merendeel van de 75 mensen die meededen aan het onderzoek, gaf aan dat ze het (achteraf gezien) wel hadden zien aankomen dat het mis zou gaan. Tegelijkertijd hadden ze de symptomen (zoals moeite met concentreren, vermoeidheid) destijds niet goed onderkend of genegeerd, omdat ze 'flink' wilden zijn. In de meeste gevallen was er een incident voorgevallen datuiteindelijk resulteerde in ziekteverlof. Vaak had dat voorval te maken met een slecht functionerende organisatie. Wat vervolgens in belangrijke mate bleek bij te dragen aan het ontstaan van een burn-out, was de schending van rechtvaardigheidsgevoelens. De ondervraagden voelden zich verantwoordelijk en trachtten het beste er van te maken, maar die inspanningen werden niet altijd onderkend, of zelfs miskend. Dat sluit ook aan bij de theorie van een onjuiste balans tussen inspanning en beloning als oorzaak van burn-out.
Kennis hulpverleners niet up-to-date
Alle mensen die meededen aan het onderzoek, hadden te maken gehad met professionele hulpverleners na de ziekmelding, maar de ervaringen met deze contacten liepen uiteen van correct en deskundig tot ongeïnteresseerd en onvriendelijk - waarbij het zelfs voorkwam dat medische professionals het fenomeen burn-out ontkenden. Met name de contacten met de eigen organisaties waren erop gericht zo snel mogelijk weer aan het werk te gaan. Daarbij werd vaak voorbijgegaan aan oorzaken of problemen. Daardoor werd het rechtvaardigheidsgevoel nogmaals geschonden, waardoor de problemen alleen maar erger werden. Volgens Zijlstra suggereren deze resultaten dat de noodzakelijke kennis omtrent stress- en burn-outproblematiek nog nietup-to-date is bij mensen die daar beroepshalve mee werken.
Grootschaliger vervolg
De gezondheidstoestand was voor de meeste ondervraagden het voornaamste obstakel om het werk weer te hervatten - vooral de vermoeidheid bleef. Er werden weinig succesvolle reïntegratie-initiatieven genoemd. De initiatieven waarbij sprake was van een psychologische benadering, lijken het meest veel belovend. Juist omdat burn-out volgens dit onderzoek voornamelijk gebaseerd blijkt te zijn op gevoelens van onrechtvaardigheid, zouden behandeling en therapie daar meer rekening mee moeten houden.
De Europese Unie heeft inmiddels subsidie verleend om dit onderzoek op een veel grootschaliger niveau voort te zetten, namelijk in zes Europese landen. In dit onderzoek, dat drie jaar zal duren, zal met name de psychologische en maatschappelijke positie van burn-outpatiënten worden onderzocht, en hun mogelijkheden tot reïntegreren.
(Overgenomen van Psychologie Magazine)
Vind je levensmissie
Moet je wachten tot je op je sterfbed ligt en de balans opmaakt van je leven voor je tot het besef komt wat je hier eigenlijk kwam doen? Om dan te constateren dat je maarvan maar erg weinig hebt verwezenlijkt.....en nu geen kans meer hebt om dat alsnog te doen? Het antwoord ligt voor de hand, maar de praktijk is blijkbaar weerbarstig. Toch wil niemand ongebruikt retour afzender gaan. Soms kan het leven zelf je op je pad zetten, ver voor je dood. Mensen die een crisis hebben doorgemaakt, ruimen daarna vaak alles op wat niet essentieel is, wat niet tot hun missie behoort. Opeens hebben ze daar helderheid over en richten ze hun leven anders in. Maar er is een manier om zo'n crisis voor te blijven: door bewustzijn te ontwikkelen over wat je hier te doen hebt.
Het volledige artikel uit Happinez kunt u hier downloaden.
Viaperspectief; voor uw reintegratie bij burn-out!